॥ గజిబిజినీ ॥

Standard

ఉన్నట్టుండి రాంబాబుకి సినిమాల్లో హీరో అయిపోవాలని కోరిక పుట్టింది. అయినా నిన్ను పెట్టి ఎవడ్రా సినిమా తీసేది తల మాసిన వెధవ? అనడిగితే.. తల మాయడానికి చాన్సులేని వాడే ఘోస్ట్ ప్రొడ్యూసర్ ‘సత్య నాదెళ్ళ’ అని చెప్పాడు. అవునా ఆయన్నేలా ఒప్పించావురా అంటే.. “చాలా సింపుల్ నా కధ ‘గజినీ’కి రీమేక్ ‘గజిబిజినీ’. అది ‘భీభత్స’రస ప్రధానం, మనది ‘హాస్య’రసభరితం. దానిలో గజినీ పచ్చబొట్టుతో ఒళ్ళంతా పేర్ల ముగ్గులేసుకుంటాడు. మనదాంట్లో అలాంటి చాదస్తానికి చాన్సులేదు. మనదంతా మోడ్రన్.. టెక్నాలజీ బేస్డ్. ఇందులో హీరో విండోస్ 10 ఫోనులో కోర్టాన సహాయంతో తన దైనందిన ప్రణాలికలు అమలుచేస్తుంటాడు.” ఇప్పుడర్థమయింది సత్య నాదెళ్ళ ఎందుకు ఫైనాన్స్ చేస్తున్నాడో వీడి సినిమాకి. ఇంతకీ నాదెళ్ళకి చెప్పి ఒప్పించిన లైన్స్ ఏంటి?

ghajini3

        సినిమా ఓపెనింగ్ సీన్ లో హీరో ఒంటిమీద నూలుపోగు కూడా లేకుండా బోర్లా(సెన్సారు వారి యోగ క్షేమాలదృష్ట్యా) పడుకుని ఉంటాడు. మెడలో ఒక స్ట్రాప్ కి Microsoft Lumia 950 XL ఫోన్ వీపుపై మోగటానికి సిద్దంగా అప్పుడే డిస్ప్లే నీలం రంగులోకి మారుతుంది. మరుక్షణంలో… కోర్టానా: “గుడ్ మార్నింగ్ గజిబిజినీ.. నీ పైత్యానికి తెల్లవారింది. గుడ్ మార్నింగ్ గజిబిజినీ.. నీ పైత్యానికిక తెల్లవారింది.” అని లూప్ లో మోగుతుంటుంది. కొన్ని పాక్షికంగా బ్లర్డ్ ఫ్రేమ్స్ తరువాత గజిబిజినీ ఫోన్ ని చేతిలోకి తీసుకుని..
హాయ్.. కోర్టానా
హాయ్ చీఫ్.. గుడ్ మార్నింగ్.. ఆస్క్ మీ ఎ క్వశ్చన్
నేనెవరు.. నా పేరేంటి?
నీ పేరు ‘గజిబిజినీ
నేనెక్కడున్నాను?
పగలో
నాకేమైంది? నాకేంటీ ఖర్మ?
నీ ఖర్మ కాలింది. దానికెవరో అకారణంగా నిప్పంటించారు.
ఈ నాలుగు లైన్లు విని బ్లాంకు చెక్కు మీద తన సంతకం చెక్కి సినిమా హిట్టయ్యాక కనిపించమన్నాడట ‘నాదెళ్ళ’. నా వంతు ఉడతాసాయంగా నీకు ఓపెనింగ్ స్లైడు చేసిస్తానని క్రింది స్లైడు చేసిస్తున్నా…
కథ, కథనం, సైగలు, మాటలు, పాటలు, పాట్లు, దర్శకుడు, ప్రేక్షకుడు, *.*

రామ్ బాబు (మలి పరిచయం)

Advertisements

ఈ క్రింది జవాబులకు సరైన ప్రశ్న వ్రాయండి.

Standard

kaayalu

ఈ క్రింది జవాబులకు సరైన ప్రశ్న వ్రాయండి.

అ) బీర కాయ
ఆ) బెండ కాయ
ఇ) మిరప కాయ
ఈ) వం కాయ
ఉ) పైవేవీ కావు

 

॥ ఇస్తిరయ్యా వాయనం.. పుచ్చుకుంటిరయ్యా వాయనం ॥

Standard

12801367_971100576310447_5318980875656666114_n

పెద్ద చదువులు చదువుకునే రోజుల్లో పుస్తకాలపైన పూర్తి పేరు రాయకుండా ఒక్క ‘U’ మాత్రం రకరకాల ఆకారాల్లో రాసుకునేవాడ్ని. పెద్ద చదువులంటే.. పేద్ద చదువులని కాదు, కాకపొతే చిన్నవాటికంటే కొంచెం పెద్దవన్నమాట. పుస్తకాల్లో అంతంత పొడవున పేర్లు రాయడం, అంతకన్నా పొడవుగా అండర్లైన్లు గీయడం, రంగురంగుల స్కెచ్చులతొ హైలైట్ చేయడం పుస్తకాలకుండే మానం, అభిమానం లాంటివి భంగం చేయడమేమోనని నా అభిప్రాయం. ఏఁ.. ఆమ్లెట్లో గుడ్డుపెంకులు లేక ఖర్జూరంలో ఇసుక తగిలినట్లుందా? వాక్కే.. బీరుకొచ్చి గ్లాసు దాయడమెందుకు అసలు విషయానికొచ్చేస్తా. వాస్తవమేంటంటే పాపం నా పుస్తకాలు చాలా మంచివి, మనసున్నవి. సెమిస్టరవ్వగానే ఓ వందో రెండొందలో చేతిలో పెడితే బస్సెక్కి పుట్టింటికెళ్ళి(కోఠీ), తరువాతి సెమిస్టరు పుస్తకాలని పంపించేవి. పిచ్చిగీతల్లాంటి చెత్త పనులుగానీ చెస్తే అలిగి చిత్తు కాగితాల కొట్టుకెళ్ళిపోయేవి పర్మనెంటుగా. ఇంతకీ ఇంత ఉపోద్ఘాతమెందుకు ఎందుకిచ్చానంటే? ఒకసారి నాపేరులో ‘U’ తప్ప మిగతా అక్షరాలన్నీ దాడికొచ్చాయ్.. కలలో. వాటి జెండా, ఎజెండా ఏంటంటే వాటిని పూర్తిగా నల్లపూసలు చెసేశానని. వాటికి న్యాయం చేయకపోతే నిద్రపోనివ్వమని ఘెరావ్ చేశాయ్. మీలో అందరికి కాకపోయినా కొందరికైనా సందర్భాన్ని బట్టి తప్పకుండా న్యాయం చేస్తానని మాటిచ్చాకకానీ నన్ను నిద్రపోనివ్వలేదు. వాటికిచ్చిన మాట నిలబెట్టుకుందామని రాగిణిని పెళ్లిచేసుకుని ‘R’కి సగం సీటిచ్చేశా(హృదయ సింహాసనంలో). నార్వే వచ్చి ‘N’కి నా చరిత్రలో కొన్ని పేజీలిచ్చా (చించి కాదు). పార్థు పుట్టాక ‘P’ని ఎత్తి ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకున్నా. నీళ్ళలో ఈతకొట్టడం రాకపోయినా భవసాగరాలు ఈదే పనిలో పడి మిగిలిన అక్షరాల మాట నిజంగా మర్చిపోయా. ఇంకేముంది ఈ సారి నాపేరులో లేని అక్షారాలు కూడా నామీద దాడికోచ్చాయి మా పరిస్థితేంటని.. మళ్ళీ కలలోనే. జిజ్ఞాస్ పుట్టాక నా పేరులో లేని అక్షరాల కోటాలోంచి ‘J’ని ఎత్తి రాగిణి ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టా. ఇక ముందు ముందు దాడికి దిగినా, నాపై యుద్ధం ప్రకటించినా అందరికీ న్యాయంచేసే శారీరిక, మానసిక, ఆర్ధిక, సామాజిక ఇలా ఏరక-మైన ఓపికలు లేవని గెట్టిగా చెప్పేస్తా.. ఆ.. అంతే.
అలాగే మన జంబూ ద్వీపంలో కూడా పాపం వీళ్ళకసలు నోరులేదని కొందరికి, ఉండి అరిచినా వినిపించేటంత సంఖ్య లేరని కొందరికి, అరిచారని కొందరికి, అరాచకించారని ఇంకొందరికి అలా ఇచ్చుకుపోతున్నారు. ఇస్తిరయ్యా వాయనం.. పుచ్చుకుంటిరయ్యా వాయనం. వాయనం ఎంటో తెలియని వాళ్ళుంటే చెప్పండి?

తను ‘వెచ్చ’నంటా..

Standard

12742166_959419917478513_5281527846635905050_n

“పూలనే… కునుకేయమంటా…
తను ‘వచ్చె’నంటా.. తను వచ్చె’వెంటా’
తను ‘వెచ్చ’నంటా..
తను’విచ్చె’నంటా.. ‘తనువిచ్చె’నంటా.. “

        ఇలా కలలో ఒక అబలని ఎడా పెడా ఇబ్బందిపెట్టే పనిలో బిజీగా బిజీగా ఉండగా నిజంగానే రాంబాబుకి లుంగీలో తనువంతా వెచ్చగా స్పృశించసాగింది. లేచి చూసుకుంటే.. కంగారు పడవలసినంత విషయమేమీ కాదు. డైపర్ మానేయడం అలవాటు చేసుకుంటున్న వాళ్ళ చంటోడు ఎప్పుడొచ్చి పడుకున్నాడో తన బొజ్జమీద.. వెధవకి ఉదయాన్నే కాలకృత్యాలు తీర్చుకునే అలవాటు.. వాడికి తెల్లవారింది అంతే.

        తడిచింది లంగా కాదు లుంగీ, వెళ్లి వాడికి మార్చి మీరూ మార్చుకురండి ‘లుంగీ’ – అంది చాలా క్లియర్ వాయిస్ లో A.కాంతం. చలికాలం అందునా చలిదేశంలో బావ బావమరిది సినిమాలో సిల్కు వాయిస్లా ఉండాల్సిన కాంతం వాయిస్ భారతనారి సినిమాలో విజయశాంతికి డబ్బింగ్ చెప్పిన సరిత వాయిస్లా ఉండేప్పటికి, చర్చలకిది సరైన సమయం కాదని గ్రహించి తక్షణమే కార్యోన్ముఖు’డై’య్యాడు.

॥ ఆజన్మ వైరం ॥

Standard

bleeding_toe

నా చిన్నప్పుడు నా కాళ్ళ బొటన వేళ్ళకి మా ఇంటి గడపలకి బొత్తిగా పడేది కాదు. అస్తమానం కొట్లాటే.
అప్పటికీ మా నాన్న చెబుతూనే ఉండేవాడు లోపలిగుమ్మాలే కదా అరంగుళం చాలురా అని. అయినా వినిపించుకోకుండా ఆరంగుళాలు పెట్టేశాడు ఆ అర’వం’డ్రంగి.
ఒకసారి ఇలాగే ఒక పెద్ద కొట్లాటయింది వాళ్ళిద్దరికీ. గుమ్మానికి పెద్దగా దెబ్బలేమీ తగలలేదు కానీ నా కుడికాలు బొటనవేలుకి మాత్రం పుచ్చలేచిపోయింది, అక్కడికక్కడే రక్తం కక్కేసింది.
మా అమ్మ అప్పటికీ సాంప్రదాయబద్ధంగా నిండా పసుపు రాసి ముత్తైదువులా అలంకరిస్తానన్నా మా నాన్నే వినకుండా దాన్ని ఆసుపత్రిపాలు చేసి తెల్ల బట్టలు కట్టించి విధవని చేసిమరీ ఇంటికి తెచ్చాడు. దాని భాధ చూడలేక నేనూ దానితో కన్నీళ్ళతోపాటు మధ్య మధ్యలో ఎక్కిళ్ళు కూడా పెట్టుకున్నాను. అలా మేమిద్దరం కలిసి మెలిసి కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్న సందర్భాలు చాలానే ఉన్నాయి, ఎందుకంటే అందరం ఒకే ప్రాణంగా బ్రతికేవాళ్ళం.

॥ గొబ్బెమ్మలతో సెల్ఫీ ॥

Standard

Bhogi-images-download

ఒరేయ్ రాంబాబూ… మరీ పైత్యం కాకపోతే భోగిమంటలతో సెల్ఫీ ఏంటిరా నీ పాసుగాల. 

ఆ వెనుక అమ్మాయెవర్రా.. జుట్టు అంటుకుంటుందేమో జాగ్రత్త అని చెప్పు, తల ఆరబెట్టుకోవడానికి భోగిమంటల్లో సెల్ఫీ తీయించుకోవక్కర్లేదు. తల ఆరబెట్టుకోవడానికి తగలబెట్టుకొవటానికి తేడా ఉందని చెప్పరా బాబూ.

ఆ ముందు వరసలో ఆ గొబ్బెమ్మపాణి ఎవడ్రా.. ఎంతమాత్రం ఆర్టిఫీషియల్ ఆవు పేడ అయితే మాత్రం గొబ్బెమ్మలతో సెల్ఫీ ఏంటిరా.. మా ఖర్మ కాకపోతే.

అయినా ఆ ఫొటో ఫేస్బుక్లో పెట్టేదాకా బతికున్నావ్ అదే సంతోషం. 

‘ఫేస్బుక్కు + సెల్ఫీ’ ఒక డెడ్లీ కాంబినేషన్ అనే విషయం ఇవాళ మరోసారి ఋజువయింది.

ఈ సృష్టిలో అణుబాంబు తరువాత మనిషి కనుక్కున్న అతిప్రమాదకరమైన విషయం ఈ సెల్ఫీనే.. అనిపిస్తుంది కొన్ని ఫొటోలని చూస్తుంటే. 

సరిసర్లే.. ఆందరికి భోగి పండుగ శుభాకాంక్షలని చెప్పు 

 

వలస చీమలు, The Expa(n)ts

Standard

ఏఁవండీ.. ఏంటీ మన పైవాటాలోకి ఎవరో ఒక కొత్త జంట దిగినట్టున్నారు? ఒకటే ఇకఇకలు పకపకలు.” 
ఇవి మాఆవిడ మాటలు కాదండీ బాబు. మా రాంబాబుగాడి స్టోర్ రూంలో పల్లీడబ్బాలో గత 6 నెలలుగా కాపురముంటున్న ఒక చీమల జంట మాటలు. వాటి పై షెల్ఫ్ లో కొత్తగా దిగిన జంటకూడా చీమలే. అప్పుడే వీకెండ్ పార్టీనుండి తిరిగొచ్చిన కొత్త జంట ఇకపకల సంభాషణ సారాంశం ఇదే.


.చీ.:- ఏఁవోయ్.. ఏంటీ ఇది మన ఇడ్లీరవ్వేనా..? ఇంత తియ్యగా ఉంది?

.చీ.:- ఏఁవండోయ్.. బై లక్ మనం దారి తప్పి పక్క షెల్ఫ్ లో ఉన్న పంచదార డబ్బాలోకి వచ్చి చేరాం.. కేవలం నువ్వు.. నేను.. అయ్యబాబోయ్.. ఐ యాం ఎక్సైటేడ్.

.చీ.:- అదేంటీ మనం ఇండియా నుంచి వచ్చింది ఇడ్లీ రవ్వలో కదా? ఈ దరిద్రుడు ఇండియా నుంచి చివరికి పంచదార కూడా తెచ్చుకుంటున్నాడా? అలా అని తెలిస్తే మా బామ్మర్దిగాడ్ని కూడా వెంటపెట్టుకొద్దునుగదా.. ఖర్మ.

.చీ.:-  ఈ పంచదార చూడబోతే సుగర్ బీట్స్ నుంచి తీసినట్టున్నారు. కాబట్టి ఇండియా నుంచి తేవడానికి చాన్స్ లేదు. మీరు ప్రతిదానికీ అలా అనుమానించకండి పాపం రాంబాబు గారిని.

.చీ.:- అన్నట్టు నిన్న జాగింకెళ్ళొస్తుంటే కింద పోర్షన్(పల్లీ డబ్బా)లో ఎవరో మనలాగే Expats ఉన్నట్టున్నారు, పలకరించావా?

.చీ.:- వాళ్ళదీ మన భాషే కానీ యాస వేరు.


.చీ.:- ప్రపంచమంతా గ్లోబలైజేషన్ పాట పాడుతుంటే, ఏడు సముద్రాలు దాటొచ్చినా నువ్వింకా భాష, యాస పట్టుకుని వేళ్ళాడుతుంటే ఇహ మనకి పంచదార కాదు ఇసుకదార కూడా దొరకదు జాగ్రత్త